Lees meer over De Koningin van 1b

De inspiratie komt meestal vanzelf. Zo ook met dit boek. Ik had nog nooit van ‘meidenvenijn’ gehoord, tot ik in gesprek zat met Cycloop Concept Creatie. Dat was toen een zakenrelatie van me en ik probeerde hen drukwerk te verkopen. Dat lukte en ik ging naar huis met een mooie opdracht: het drukwerk voor een onderwijspakket over meidenvenijn dat zij hadden ontwikkeld. Behalve de opdracht nam ik nog iets mee, namelijk een prachtig idee voor een boek. Tijdens het gesprek met hen was ik geïntrigeerd geraakt door het onderwerp ‘meidenvenijn’ en het verhaal begon zich vrijwel meteen te vormen in mijn hoofd. Toen ik thuiskwam hoefde mijn vingers het alleen nog maar in mijn computer te typen. Ik had die avond mijn eerste vier hoofdstukken klaar. In de maanden die erop volgden, was ik elke vrije minuut die ik had aan het schrijven.
Hoewel mijn verhaal volledig verzonnen is, denk ik dat veel meisjes zichzelf of meiden om hen heen zullen herkennen. Evenals de gebeurtenissen en situaties die zich voordoen. Daarom heb ik dit boek geschreven: om meisjes meer inzicht te geven in hun gedrag en dat van meiden om hen heen. En belangrijker nog: om te laten zien waar dit gedrag toe kan leiden. Op het moment dat je het herkent, kun je er namelijk iets aan doen. Want meidenvenijn is geen ‘fase’ of ‘iets dat bij meisjes hoort’ en het boek laat duidelijk zien hoe ernstig de gevolgen kunnen zijn.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

Recensies van lezers:

Het algemene gevoel dat blijft hangen wanneer je het boek uit hebt, is dat meidenvenijn alleen maar verliezers oplevert.
Al direct bij het eerste hoofdstuk wordt je als lezer in het geïsoleerde wereldje van meiden getrokken. Op het moment dat je als lezer deelgenoot bent van een kinderachtige vertoning op de wc, knalt de queen er direct in en is haar positie voor iedereen duidelijk. Ook de lezer zelf…
Even voorstellen: ‘Julia’.
Vanaf dat onschuldige voorvalletje weet je dat er geen weg meer terug is en dat het vanaf nu alleen maar beklemmender en heftiger zal worden.
Het boek leest vanaf het begin lekker weg en je wordt van hoofdstuk naar hoofdstuk getrokken tot de onvermijdelijke climax!
Door de ogen van Julia, Anna en Lieke ervaar je de power van een meidenkliek. Het geeft je een kijkje in de gedachten en de motieven van de meiden.
Anna wordt heen en weer geslingerd in haar loyaliteit naar Julia toe en haar eigen gevoelens. Ze verrast zichzelf telkens dat ze andere dingen uit haar mond hoort komen, dan haar gevoel haar adviseert.
Lieke wordt heen en weer geslingerd in de keuze om in te grijpen of om zich er niet mee te bemoeien. Door haar sociale onhandigheid, roepen haar goede bedoelingen telkens de verkeerde reacties op.
En Julia, zij heeft ook zo haar redenen om haar positie te bevechten. Ze heeft de anderen misschien wel het meest nodig van allemaal, maar uit dit door aan te trekken en af te stoten.
En dan wij, de volwassenen… Wat laten we ons inpalmen en wat gebeurt er toch veel wat we niet waarnemen. En dat heeft dan nog niet eens iets te maken met onze goede bedoelingen. Of we nou begripvol zijn, zoals meneer Hanse, die leerlingen uitnodigt met problemen bij hem te komen; de moeder van Anna, die zich begripvol bekommert om haar dochter; of de ouders van Julia, die zich alleen bekommeren om hun eigen behoeften, we krijgen er gewoon geen vat op…
Meidenvenijn hoort er niet bij en het boek toont duidelijk aan hoe ernstig de gevolgen kunnen zijn.

Pierre Pas

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

‘wauw!’

Ik heb het boek in een ruk uitgelezen! Ik vond het echt geweldig! Vanaf het begin word je als lezer al helemaal in het verhaal gezogen. Waardoor je, als je ophoudt, weer verder wilt lezen, het is verslavend.

De heftige dingen worden mild beschreven waardoor je niet afgedwaald raakt maar goed geconcentreerd blijft lezen .

Hoe de hoofdpersonen zich voelen is goed beschreven. Ik vind het goed hoe de schrijfster zo’n heftig onderwerp goed heeft kunnen opschrijven. Het laat je schrikken en het is een waarschuwing voor ieder meisje. Het heeft me aan het denken gezet. Geef me een bak chips en een nieuwe Anja Vereijken en mij hoor je de rest van de dag niet meer.

‘ik wil meer’

Marise